Blog: Een vieze kroket

Kroketten. 

Heel veel mensen houden er van. Ik niet. Toch moet ik er af en toe eentje opeten. Bijvoorbeeld als er niks anders voor handen is.

Bijvoorbeeld als de brug op dubbel rood staat en er in de buurt geen andere tent te vinden is dan de krokettenboer.

Tip 1:

Check de afstanden van de Turfroute en zorg dat je niet strandt voor de brug in Klein Groningen.

Deze dus…

Het is van Klein Groningen een heel eind lopen naar de snackbar in Wijnjewoude. Mocht je er wel belanden, neem friet. De kroketten zijn niet-te-eten. Zelfs niet met een héle pot mosterd. 

Tip 2:

Zorg dat je wél strandt halverwege de Kuinder of de Tsjonger in Schoterzijl. Op de grens van het oude en het nieuwe land staat eethuis ’t Sluisje.

Ojee, een snackbar, dacht ik….

Dat is ook zo. Ze bakken er friet. En kroketten. Ze hebben een hele eenvoudige kaart. 

Stamtafel in het midden. Je schuift aan bij de vaste gasten totdat het eten klaar is.

En wat voor eten. Eenvoudige speklappen, karbonades of kipspiezen. Of sucadelapjes. Met uienchutney. En standaard twee warme en twee koude groentegerechten. Met frites én gebakken aardappelen. 

En zo lekker, zo smaakvol, zo liefdevol bereid.

Alsof een engeltje op je tong piest… En kleine porties? Daar doen ze niet aan! 

De kroketten van ’t Sluisje heb ik nog steeds niet geproefd. Maar die zijn ongetwijfeld ook heerlijk!

3 gedachten over “Blog: Een vieze kroket

  1. Ik zou mijn oude journaals op moeten zoeken. Als wij aan de wal hadden gegeten noteerden we een ‘proeve van bekwaamheid ‘ à la, toen nog, Hermes & Zandstra van het Dagblad van het Noorden. Maar ja, toen kwam de crisis en met de crisis kwamen de croquetten, om het toch een beetje chique te houden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *